वीर विदेश देशमा क्लेश

In Nepalese Language

वीरको लर्को लगाइयो विदेश, उर्जा र सीप संगसंगै भए परदेश,

बलहीन, अदक्ष, छोडिए देश, देशभक्त थोरैले मात्र नकारे विदेश। 

जवानीको जाँगरले विदेश सप्रिंदैछ, स्वदेश भने यहाँ भोकले झोक्रिंदैछ,

सेवाग्राही परदेशी पूष्ट बन्दैछन्, पीरले आमाको स्नेही मन खोक्रिंदैछ। 

कर्मभूमीमा फोहोर फाली सिनित्त, आफ्नै घरभरी मुसाको प्वालै-प्वाल,

विदेशी मालिकको सुरक्षा, स्वास्थ्य-संभार, आफ्नो घर भने हिले आहाल। 

देशको मलिलो खेतबारी बाँझो छ, पसिनाले पराईभूमि सिचाउँछ सन्तति,

आमा-बा, गुरुजन अभावमा टोलाउँछन्, अरुलाई मनोरंजन दिन्छ सन्तति। 

अगम्य श्रोत आफ्नै घर-आँगनमा, जडाउरी सोहोर्न क्रूर मालिकको दास,

इस्पाती पाखुरा र तातो पसिनाको, देशले राख्दछ स्व-सन्ततिबाट आश। 

ईश्वरले यहाँ जन्माए, यो हाम्रो देश, जन्माउने हुर्काउने आमा-बा हुन् देश,

संस्कार सिकाउने, संसार चिनाउने, पीडा जित्न तालिम दिने समाज नै स्वदेश।

मालिकपनको स्वाभिमान दिन्छ यो देश, दासत्वको जुवामुनि पेल्छ त्यो विदेश,

विदेशी दलाल भित्रिए, विदेशको सपना छरे, मालिक दास बन्न पुर्याइए परदेश। 

सन्तति दास भएपछि नागरिक दास भए, दास नागरिकको देश नै स्वतः दास,

सार्वभौमिकता खै? ऋणको, ससर्त-सहयोगको र मगन्ते मानसिकताको दास। 

विपदाले विरलाई स्वदेश फिराएकोछ, फुरसत जुराएकोछ सोच्न आफ्नै देश,

परदेशको पीडा ताजै छ मनमा, अब त प्रण गरौँ – देशमा अरु नथपौं क्लेश।