यता अमृत नहर, उता जहर कहर

In Nepalese Language

शहर शहर व्याप्त विध्वंस लहर,

लोभको व्यापार, सेवामा लाचार,

प्रकृति नाश साटोमा दैवी कहर,

विदेश मोहमा घर देश खण्डहर। 

लोभीको रहरमा सम्पत्तिको घर,

चोर्न, ठग्न, तत्पर बिना कुनै डर,

लुट्नलाई हत्या गर्न पनि निडर,

लोभीको हुंकार प्रकृतिमा प्रहार।

चोरको घूसमा सरकार लाचार,

प्राकृतिक श्रोतमाथि बलात्कार,

सरकार निरीह, डाँका खुङ्खार,

श्रोत र सम्पत्ति जति सिमाना पार। 

विदेशको मारमा यहाँको सरकार,

यार भन्दै गर्दछन् विचारमा प्रहार,

सार सोरेर छोक्रा दिन्छन् उपहार,

भन्दै नमस्कार, घोप्छन् छुरा धार। 

व्यक्ति, विचार, संस्कृती, संस्कार,

बोली, वस्त्र, श्रव्य-दृश्यका प्रकार,

मौलिकता माथि छ लगातार प्रहार, 

नैतिकता विरानो भो’ लुप्त सदाचार। 

विदेश मोहले स्वाभिमानमा विकार, 

ज्ञानीका सन्तान हीनबोधको शिकार,

अन्तर्ज्ञान खोज्नेलाई यहीँ श्रोत अपार,

सम्पत्ति र शान्तिको यहीँ छ भण्डार।  

अमूल्य युवा उर्जाले विदेश झलमल्ल,

उर्जावान युवाको घर र देश रनभुल्ल,

विदेशीको दास बनेर युवा अलमल्ल,

त्यो पसिना यतै पोखे फल्छ असरल्ल। 

 —

युवाको जीविकामा, विदेशी छर्छ कनिका,

कोस्दै सोस्ने सय, दिने बल्ल एक फिक्का,

स्वाभिमान नाश, अस्मिताको छैन हेक्का, 

परिवार प्रेम पराई, यौवन अरुको ठेक्का।

सम्पूर्ण कार्य शेष भए पछि म स्वदेश फिर्नेछु*

In Nepalese Language

कुन हो देश, कुन विदेश, शरीर आफैं रहेछ परदेश

आत्मा अशेष, यो शरीर केवल क्षणिक भौतिक भेष;

कोमल शिशुको प्रवेश, जननीको हराउँछ सब क्लेश 

चंचल बालापन र ठिटौली हुँदै जवानी पनि बन्छ निमेष।

जीवन संघर्ष अनेक, केही सफलता संगै अरु ठेस

परिवार, समाज, दायित्व, देश; बोझिल बन्दा हरेस;

जिज्ञासा, उत्सुकता, जोस, जाँगर, प्रतिस्पर्धा र यश 

भेट्टाउँदै, उछिन्दै उत्कर्ष चुमेपछि उन्नति हुन्छ शेष। 

शरीर सुस्ताउंछ, मन जुर्मुराउंछ, सोचमा अन्त्य प्रवेश 

ध्यानमा जीवन के, किन, कसरी, यसको को हो नरेश;

बिगतका मूल्य शून्य बन्छन्, बिलाउँछन् तब सबै रोष 

होशमा देहको क्षणभंगुरता, शरीर त आत्माको प्रवास। 

शरीरलाई नै जीवन मान्यौं, रहेछ केवल स्वासको बास

आत्माको अनन्त जीवनमा, शरीर मात्र निमेषको प्रवास;

व्यर्थ बिताएको बिगत यामको, मात्र छ पश्चातापको रास 

अब बाँकी दिनको ईशलाई सोधौं उदेश्य प्रवासको खास। 

*शिर्षक साभार ख्रीष्टीय भजन #३८७ 

वीर विदेश देशमा क्लेश

In Nepalese Language

वीरको लर्को लगाइयो विदेश, उर्जा र सीप संगसंगै भए परदेश,

बलहीन, अदक्ष, छोडिए देश, देशभक्त थोरैले मात्र नकारे विदेश। 

जवानीको जाँगरले विदेश सप्रिंदैछ, स्वदेश भने यहाँ भोकले झोक्रिंदैछ,

सेवाग्राही परदेशी पूष्ट बन्दैछन्, पीरले आमाको स्नेही मन खोक्रिंदैछ। 

कर्मभूमीमा फोहोर फाली सिनित्त, आफ्नै घरभरी मुसाको प्वालै-प्वाल,

विदेशी मालिकको सुरक्षा, स्वास्थ्य-संभार, आफ्नो घर भने हिले आहाल। 

देशको मलिलो खेतबारी बाँझो छ, पसिनाले पराईभूमि सिचाउँछ सन्तति,

आमा-बा, गुरुजन अभावमा टोलाउँछन्, अरुलाई मनोरंजन दिन्छ सन्तति। 

अगम्य श्रोत आफ्नै घर-आँगनमा, जडाउरी सोहोर्न क्रूर मालिकको दास,

इस्पाती पाखुरा र तातो पसिनाको, देशले राख्दछ स्व-सन्ततिबाट आश। 

ईश्वरले यहाँ जन्माए, यो हाम्रो देश, जन्माउने हुर्काउने आमा-बा हुन् देश,

संस्कार सिकाउने, संसार चिनाउने, पीडा जित्न तालिम दिने समाज नै स्वदेश।

मालिकपनको स्वाभिमान दिन्छ यो देश, दासत्वको जुवामुनि पेल्छ त्यो विदेश,

विदेशी दलाल भित्रिए, विदेशको सपना छरे, मालिक दास बन्न पुर्याइए परदेश। 

सन्तति दास भएपछि नागरिक दास भए, दास नागरिकको देश नै स्वतः दास,

सार्वभौमिकता खै? ऋणको, ससर्त-सहयोगको र मगन्ते मानसिकताको दास। 

विपदाले विरलाई स्वदेश फिराएकोछ, फुरसत जुराएकोछ सोच्न आफ्नै देश,

परदेशको पीडा ताजै छ मनमा, अब त प्रण गरौँ – देशमा अरु नथपौं क्लेश। 

Degradation in Migration

Nothing chose its origination

All are gifts through presentation.

TKP Photo

I didn’t chose my parents or my nation

I am placed in a nature-destined station

Rightly fitting for my given time and location

Then why desire for a strange destination?

I am sent to perform specific job allocation

Rightly trained for neighbourhood socialization

Naturally equipped to do the given vocation

Then why long for a misfit job allocation?

I am uniquely specific and only one in all creation

No other person is exactly like me in any nation

Ample peace and rest in humble obedience of creation

Then why complain of my naturally placed situation?

No other person is of my unique pre-disposition

Others do and have their share of their allocation

All we do and possess is specific to our situation

Then why compare myself with others in competition?

I’m destined to occupy this slot of time and location

This slot is stored plentifully for my action and satisfaction

I’m equipped and ordained to excel and enjoy my mission

Then why should devilish dissatisfaction lure for migration?